เด็กหนุ่มกับคนแปลกหน้า
เด็กหนุ่มเดินไปบนถนนสายเดิม
วันนี้คนรอบข้างดูวุ่นวาย และสับสน
คนทั้งหลาย โต้เถียงกัน
คนทั้งหลาย ทะเลาะเบาะแว้งกัน
ไม่มีคนถูก ไม่มีคนผิด
มีแต่ความคิดที่แตกต่างกันไป
ต่างคนต่างยืนอยู่บนต่างฐานะ
แต่ทั้ง 2 ฝ่ายก็ต่อสู้ ก็ทะเลาะกันเพียงเพราะต้องการแสดงความชอบธรรมของตน
ฝ่ายหนึ่งมีผู้นำที่เป็นพระเจ้า
คิดว่าตนเองคือ กติกา
คือ กฎหมาย
คือ ความถูกต้อง
คือ ความชอบธรรม
คือ ผู้นำที่ปวงชนปรารถนา
อีกฝ่ายมีผู้นำที่เสนอตนเป็นบรรทัดฐานของสังคม
เป็น ความต้องการของปวงชน
เป็น ตัวแทนของความยุติธรรม
เป็น กระบวนการธรรม
มีเด็กน้อยคนหนึ่งเดินจูงมือชายร่างสูงใหญ่มา
เอ่ยคำถามอันใสซื่อ
ผู้ใหญ่สู้กันทำไม
ถ้าหนูโตแล้วหนูต้องต่อสู้ไหม
ชายร่างสูงใหญ่มองลงมาที่เด็กน้อย
วางมืออันอบอุ่นลงบนหัวของเด็กน้อยอย่างเอ็นดู
ผู้ใหญ่สู้กันด้วยความอยาก
ต่างคนต่างเอาความอยากของตนเป้นที่ตั้ง
เอาความอยากมาแสดงให้คนรู้ คนเห็น
เอาความอยากมาเปลี่ยนเป็นความถูกต้อง
ไม่มีใครไม่มีความอยากหรอก
อยากได้นู่น อยากได้นี่
ไม่อยากได้นู่น ไม่อยากได้นี่
สุดท้ายมันก็อยากกันทุกคน
หิวกระหายกันทุกคน
มันอยู่ที่ว่าความอยากของเราไปตรงกับใคร
เราจะเรียกคนนั้นว่า มิตร
เราจะเรียกสิ่งนั้นว่า มิตรภาพ
มันอยู่ที่ว่าความอยากของเราไปขัดแย้งกับใคร
เราจะเรียกคนนั้นว่า ศัตรู
เราจะเรียกสิ่งนั้นว่า กบฎ
ความอยากไม่ใช่สิ่งที่ผิดหรอก
คนที่ไม่มีความอยากคือคนที่ตายไปแล้ว
ไม่อยาก คือ ไม่ยินดี คือ ไม่มีจุดมุ่งหมาย
คือ จบ
ความอยากจะผลักดันสิ่งต่างๆในโลก
จงอย่าหวังในสิ่งที่ไขว่คว้ามาได้โดยง่าย
จงหวังในสิ่งที่จะไขว่คว้ามาได้โดยเอาเหงื่อ
เอาหยาดน้ำตา
เอาแรงกายเข้าแลก
จงอยากให้เป็นความหิว
ให้เป็นชีวิตจิตใจ
แต่อย่าให้ความหิวเป็นความกระหาย
จงมีความโลภ
แต่จงอย่าโลภจนอยากได้ของคนอื่น
จงมีความต้องการ
แต่จงอย่าต้องการมีไปทุกสิ่ง
เด็กน้อยเงยหน้ามองชายร่างสูงใหญ่
ส่งรอยยิ้มให้
หนูอยากมีเห็นรอยยิ้มตลอดไป
และหนูอยากจะส่งรอยยิ้มให้ทุกคนตลอดไป
เด็กหนุ่มเดินผ่านทั้ง 2 คน
บางที ที่เขาเดินมาที่ถนนสายนี้ เขาคงเพียงอยากจะเจอใครบางคน
ใครที่ยังมีความอยาก ความหิว และความโลภอยู่เต็มหัวใจ
แต่ไม่เคยถูกสิ่งเหล่านั้นครอบงำ
--------------------------------------------------------
เครดิตภาพ : จากเรื่อง Spirit Away แล้วผม Invert Color ให้ดูแปลกตาครับ