ตรอกเล็กๆ ของคนอยากจะเขียน

จากนั้น ขับรถตรงมาต่อ

เริ่มกันดารขึ้นไปเรื่อยยยยยยยย

โอ๊ะ เริ่มไม่มีผู้คน เริ่มเห็นแต่ภูเขา ความแห้งแล้งและสีเขียวววววววววว

งงไหมครับ

เป็นป่าที่แห้งแล้งสิ้นดี มองทางไหนก็เขียว อิอิ

เขียวชุดรด.

แล้วสักพัก ครูฝึกก็ประกาศข่าวดี

ต้องไปทำพิธีเปิด โอ้ กลางแดดร้อนมากกกกก

อ่านมา อาจจะงง พี่มาฝึกทหาร กลัว(ห่า)อะไรกับแดด

ขอประทานอภัย มันร้อนซะ ชุดหนาซะ ข้าวยังไม่ได้แตะเลยตั้งกะเช้า

เอาเหอะ เขาทนได้ เราทนได้

แต่ช้าก่อน เหลือบไปเห็น โอ้รด.หญิงนี่นา

เวรกรรม เพื่อนผม รังสีอมหื่น(อ่านว่า อะ-มะ-หื่น)เต็มๆ

เอาเหอะ ปล่อยมันไป มันไม่มาลงกะเราเป็นพอ 555+++

พิธีเปิดผ่านไปเรียบร้อย

แต่พวกมันยังไม่เลิกหื่น 555+++

มองไปเหอะ เดี๋ยวอีก 5 วันเจอกัน อิอิ

ขึ้นรถมาต่อ ถึงที่พักแล้ว(เรอะ?)

เอากระเป๋าลงแล้ว เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆ

อ้าว ไม่ใช่ ได้เวลาแบกกระเป๋าแล้วววววววววว

หนัก.....ตูยัดอะไรมาวะนี่

แล้วก็ไปเข้าฐาน อะ จะได้เวลายิงปืนแล้วรึ ตื่นเต้นๆๆๆ

เหอเหอ เสียใจด้วย ชีวิตมันไม่ง่ายขนาดน้านนนนนนนนนนน

ไปถึงก็โดนเลยครับ กินฝุ่นกันเลยทีเดียว

แล้วก็ได้เวลากินข้าวมื้อแรก

โอ้ เยสสสสสสสสส