ตรอกเล็กๆ ของคนอยากจะเขียน

มหาสงครามเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เริ่มต้นขึ้น

กลิ่นดินปืนคละคลุ้ง

ไม่ปล่อยให้นศท.รีรอ เป่านกหวีดรวมตั้งแต่หัววัน(เรอะ? ตี 5 เนี่ยนะ)

เดิน เดิน เดิน และเดิน

ประทับปืนแนบกาย บรรยากาศตึงเครียด

พรางหน้าเข้ม เตรียมตัวทำสงคราม

เหงื่อทุกหยาด...เหลาสมาธิให้แหลมคม

ฟาดฟันฆ่าศึกที่หมายทำลายอธิปไตย

ของแผ่นดินไทย!!!!!!!!!

.......

ว่าไปนั่น

ก็แค่จำลองสนามรบล่ะครับ

เหมือนเดิม กระสุน 3 ถุง ระเบิดมือ 10 ลูก

ยิงกันเมื่อยปาก อิอิ

ได้ตำแหน่งสุดยอดครับ ผบ.หมวดเลยนะ

แต่สุดท้ายก็เหมือนกันหมด

นั่งฟังครูฝึกก่อนเข้าสนามจริง เหอเหอ

ครูฝึกเล่าเรื่อง "ลิงจัญ[เซนเซอร์]"

เล่นเอางงทั้งกองร้อย

ใครอยากรู้ว่าลิงจัญ....คืออะไร ทิ้งเมล์ไว้หน่อ เดี๋ยวเมล์ไปเล่าให้ฟัง

เตรียมใจงงไว้ล่ะ 555

(ว่าแต่จะมีคนทิ้งไว้รึ 555+++)

11 โมง ร้อนเปรี้ยง

ประจำที่ ณ ไร่อ้อย(อีกแล้ว)

รอสัญญานประจันบาน

ปรี๊ด!!!!!!!!!!!!

บุกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ฝ่าดงอ้อยกันเลยทีเดียว 555+++

ผ่านไปได้แล้ว ในที่สุดก็มาถึงสมรภูมิแล้ว

"พ่อเสือดำ ลูกเสือดำ 2 ขวัญกำลังใจดี พร้อมทำการรบ"

เบิกปืนกลยิงไปที่คลังกระสุนข้าศึก

ทีมปืนกลแบกปืนกลกระหน่ำไปทันที กว่า 800 นัด ปร้างงงงงงงงงงงงงงงง

เมื่อยปากเลยทีเดียว

"ปืนกลไม่สามารถทำลายคลังกระสุนได้ ขอเบิกใช้คจตถ."

โอ้ เอาแบบนั้นเลยรึ

ตูม!!!

(ทียังงี้ล่ะมีงบระเบิดจังเลย เวรกรรม ระเบิดจริงด้วย เหอเหอ)

บุกต่อปาาาาาาาาาาาายยยยยยยยยย

เสือดำบุกเจอลวดหนาม คลานต่ำกันต่อไป

คลานกันไป เตรียมประจันบาญ

ครูฝึกตะโกน"ระเบิดมือออออออออออ"

งง ไหนหว่า....

อ่อ..ลืมไป "ตูม" เรียบร้อย เหอเหอ

เตรียมดาบปลายปืน ไหนอะ อ่อ....ดาบปลายปืนก็อิมเมจเอาอีกเรอะ เริ่มรันทด

ประจาาาาานน บานนนนนนนนน

ระเบิดมืออีกรอบ ตูม ปร้าาาางงงงงงงงง

แทงดังฉัวะ ก็ว่ากันไป

เป็นอันจบสงครามครับผม 555+++