Photobucket

อย่างที่แสดงความตั้งใจไว้ใน entry แม่เพื่อนผมชื่ออ้อย...กับปณิธานในเวลาที่เหลือ ว่าจะมาเปิดบ้านแห่งนี้ให้กว้างขึ้น

ลองเิปิดให้หลายๆคนได้เข้ามาสัมผัสกับผมมากขึ้น...

ก็เลยเริ่ม"เขียน"บล็อกสักที หลังจากใช้บล็อกเป็นที่"แปะ"มาตัง้นาน

ขอโทษนะ...

ช่วงนี้รู้สึกเหมือนย้อนเวลากลับไปราวๆ 1-2 ปีก่อนยังไงชอบกล

เพราะเพลงที่เปิดฟังตอนนี้ก็เป็นเพลงเดียวกับเมื่อ 2 ปีก่อน

เกมส์ที่หยิบมาเล่นก็เป็นเกมส์ที่เล่นเมื่อปีที่แล้ว

หนังสือที่กำลังอ่านอยู่ก็เป็นเล่มที่อ่านจบเมื่อสมัยอยู่ม.ปลาย

กลิ่นสบู่ที่ใช้ในห้องน้ำก็เป็นกลิ่นเดียวกับที่เคยอาบหลังออกไปตีแบดกลับมาเมื่อหลายปีก่อน

 

เหมือนได้ย้อนเวลาเลยครับ

คิดแล้วก็น่าใจหายพิลึก

เวลาผ่านไปเร็วจนเสียดายจังเลย

เผอิญช่วงนี้ไปได ้[AL] melody. Lei Aloha มาฟังครับ แล้วก็ปรากฏว่าเพราะถูกใจสุดๆ

ค้นไปค้นมา ปรากฏว่าผมมีไฟล์ของเธอเต็มเลย อ้าว งงเลยครับ ผมจำไม่ได้เลยนะนี่

ลองฟังทีละเพลงที่มีในเครื่อง ความทรงจำมันก็ค่อยๆ ผุดขึ้นมาน่ะครับ

จนถึงเพลง see you... นี่ ยิ่งชัดเจน จำได้เลยว่าตอนนั้น น่าจะอยู่ ม. ปลายที่ร.ร. แถวมีนบุรีแห่งหนึ่ง

ใบ้ซะไม่รู้เลยนะนี่ว่าเรียนรร.อะไร

ตอนนั้นกำลังบ้าเพลงญี่ปุ่นเพราะอยู่ในช่วงแรกของตอนที่พึ่งเริ่มชอบอย่างรุนแรง

ที่ชอบตอนนั้นก็เป็น Utada Hikaru CHEMISTRY แล้วก็ H!P

นึกได้เป็นฉากๆ เลยนะครับ ว่าตอนนั้นผมเป็นยังไงบ้าง

คิดไปแล้วก็อิจฉาตัวเองที่มีความทรงจำดีๆแบบนี้

ดูเป็นเรื่องไร้สาระดีนะครับ ลืมไปจนสนิทเลยแท้ๆ แต่พอมีอะไรมาสะกิดก็ดึงกลับมาทั้งหมดเลย

แล้วสิ่งเดียวนั้นแหละ ที่ดึงทุกสิ่งทุกอย่างกลับมาเป็นห่วงโซ่ที่ไม่รู้จบ

ดีใจที่ครัง้หนึ่งเคยมีความสุข

 

เสียดายที่ลบEntry เก่าๆ ไปหมดแล้ว ทั้งๆ ที่ครั้งหนึ่งเคยมีความสุขกับการได้เขียนขนาดนั้น

(เหลือแต่ปาร์ตี้ ไส้กรอก "ปฐมบทแห่งนศท."่ที่ยังเก็บไว้ ้เพราะข้างในนั้นมีอะไรมากมายเกินจะจดจำได้ด้วยตัวคนเดียว)

แล้วก็ลบไปเพียงเพราะ รกและคงไม่มีใครมาอ่านอีกแล้ว

อยากจะขอโทษตัวเอง แต่คงทำไม่ได้

ขอเปลี่ยนเป็น ขอบคุณที่ครั้งหนึ่งเคยให้ความสุขและสอนบทเรียนนี้ให้รู้แล้วกัน

รู้สึกดีเล็กๆ

ถ้าอยู่กับปัจจุบันมันทุกข์นัก

คงไม่ผิดที่จะขอหลบหนีไปอยู่กับตนเองสักพัก

ลองหยิบเพลงเก่าที่ลืมๆ ไปแล้วมาฟังดูนะครับ

อยู่กับอดีตที่มีความสุขให้สาแก่ใจ

แล้วอย่าลืมลุกขึ้นมาสู้ใหม่เมื่อหายอ่อนล้านะครับ

ป่อม

 

edit @ 16 Apr 2008 20:17:34 by ป่อม~~สุกี้

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

ต้องฟัง Best friend ของ Kiroro นู่น

เก่าจริง - -*

เมื่อก่อนชอบฮิกกี้มากเหมือนกัน

ตอนนี้เหมือนแนวเพลงเปลี่ยนๆไป

เลยฟังน้อยลงกว่าเดิม

แต่ดันฟัง นาคาชิมะ มิกะ มากกว่าเดิม

#1 By KaTTo-+tOdA on 2008-04-16 20:50

อืม ลึกซึ้งดีนะคะ ! double wink

#2 By * BanaNee on 2008-04-17 14:16

ขันน้ำ มาสาดน้ำกาน

ว่างๆ มาเยี่ยมเว็บเค้ามั่ง http://www.japanfc.com หุหุ

#3 By O~o SORA on 2008-04-18 00:49

เป็นเหมือนกันคะ

บางครั้งก็รู้สึกเหงาๆนะbig smile
ว้าว...อ่านแร้วเราซึ้งขึ้นมาเรย
อารมณ์เราเย็นขึ้นมาเรยอ่ะ อืมมมม..เหมือนกะลังย้อนความหลังไปเรย
ตอนนี้เราก้อเพิ่งจบ ม.ปลายมาด้วย (แฮะๆแต่ขอแทนตัวเองว่าเราล่ะกัน)
เวลาผ่านมาไม่นานจริงๆแต่ทุกสิ่งทุกอย่างก้คือ "อดีต"ไปแร้ว
ช่วง ม.ปลายอ่ะมีความสุขมากๆเรย
ขอบคุนน่ะค่ะ ที่พาเราย้อนความหลังไปด้วย

#5 By คนฟังเพลง (118.173.156.47) on 2008-05-02 02:21