ปาร์ตี้ไส้กรอก 13 "ความทรงจำสีทอง"
posted on 04 Feb 2007 23:08 by pomsuke in Khao-Chon-Kaiเช้าวันสุดท้าย
เก็บกระเป๋า เป้หลัง
อำลาที่รวมพลแล้วสินะ เฮ้อ......
อ๋อ ยังเรอะ ไปโดดหอกันก่อนสิ เหอเหอ
หอสูงไม่เท่าไหร่เองครับ 34 ฟุตเอง 555+++
ครูฝึกประจำฐานโค-ตะ-ระ โหด
แกคงกลัวอันตราย เลยต้องเข้มนิดนึง
ตอนแรกนึกว่าจะได้โดดทุกคน
ไปๆมาๆกลายเป็นเหลือโดแค่ไม่กี่คนเอง
ระหว่างนั่งรอ เห็นชาวบ้านเขาโดดเอาโดดเอา
เหอเหอ เด็กๆ
พอถึงตาเรา เง้อออออออออออ......
สูงโค-ตะ-ระ
เอาน่า มาถึงแล้ว เดินลงก็น่าเกลียด
เอื้อมคอออกไปดูข้างล่าง
เหอเหอ ชักปอด
แต่ประทานโทษ ไม่ทันคิดแล้ว กระโดดแล้วววววว
อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
วูบเดียวครับ
วูบเดียวจริงๆ
มันเป็นความรู้สึกประมาณเอ่อ.....
หลับตานะครับ
นึกภาพเราอยู่บนหอคอย
หลับตา
แล้วลืมตามาอีกทีขาเราอย่ที่พื้นแต่ตัวเรายังอยู่บนหอคอย
วูบ
หลังจากนั้นก็ฝ่าลมโอ้ สุดยอด
แล้วไปต่อกันด้วยสะพานเชือกข้ามน้ำ ผ่านสบายๆครับผม
(อันนี้ ผมไม่ได้เล่นสะพาน 2 เส้น เนื่องด้วยอารมณ์เสียกับพฤติกรรม"คน"บางคน)
หมดแล้วครับ กิจกรรมของค่ายเขาชนไก่
ขอบคุณมากๆเลยนะ
หลังจากนั้นก็ไปกินข้าว ร่ำลาครูฝึก
แล้วก็ไปร่วมพิธีปิด
ในพิธีปิด เหอเหอ รังสีอมหื่นมาอีกแล้ว
รด.หญิงมาร่วมด้วย อิอิ
อยู่ร่วมค่ายมาตั้ง 5 วันพึ่งรู้ว่า ฉายาผึ้งน้อย 555+++
ฉลามขาวจะกินผึ้งซะแล้วววววววววววว
เง้อ
ว่าไปนั่น
ผอ.รด. เผ่าพงศ์มาในชุดลาย เหอเหอ
แกบอกไปโดดร่มที่ลพบุรีมา โดดเสร็จขับรถมา
(แน่จริงโดดลงที่นี่ดิ อิอิ)
เสร็จจากพิธีแล้วววววววววว
กลับบ้าน
(มีรด.หญิงส่งซิกให้เพื่อนผมด้วย ชู 2 นิ้วให้ อิอิ)
(ใครตีความหมายได้บอกด้วยนะ)
ขึ้นรถ
ใจหายนะนี่ ต้องกลับแล้วจริงๆเรอะ
(อยู่ต่อก็ไม่มีใครว่านะเฟ้ย 555+++)
ขึ้นรถกลับบ้าน ระหว่างหลับบ้าง ฝอยบ้าง
ความทรงจำมากมายจริงๆครับ
เห็นป้ายแล้ว
ยินดีต้อนรับสู่กรุงเทพ
ดีใจจังเลย
เท้าเหยียบลงสวนเจ้าเชษฐ์เรียบร้อย
จบแล้วสินะ
ขอบคุณสำหรับความทรงจำที่สวยงามนะ
5 วัน 4 คืน
ขอบคุณจริงๆ
ก็จบลงไปแล้วครับ สำหรับปาร์ตี้ไส้กรอก
ขอบคุณทุกคนที่อ่านกันมานะครับผม
จากนี้ก็จะมาอัพไปเรื่อยๆล่ะ
ติดตามกันไปเรื่อยๆนะครับ